منشورصلح

مدرسه سعادت که از اولين مدارس ايران است در سال 1317 ه ق به دستور احمد خان دريابيگي ، حکمران بندر بوشهر که خود از فارغ التحصيلان دارالفنون بود تاسيس گرديد. در ابتدا دريابيگي در وسط شهر بوشهر خانه نزديک حسينيه ( برحه کازرونيها) منزل (حاج محمد حسين صفر ) را براي اين منظور اجاره کرد. با افزايش تعداد شاگردان خانه اي که مدرسه در آن تشکيل يافته بود با آنکه بيش از ده اتاق داشت ، گنجايش بچه ها را نداشت ، دريابيگي به پيشنهاد اولياء مدرسه به ويره برادران سعادت در صد د  بناي ساختماني در خارج شهر برآمد . آن زمان چهار محله دهدشتي ، شنبدي ، کوتي و بهبهاني مرکز شهر بود.دريابيگي قطعه زميني را از ملک التجار جهت احداث مدرسه در خارج شهر (بيرون از چهار محله اصلي) بدست آورد ، محدوده زمين دو هکتار بود ، در آنجا شروع به ساختن مدرسه نمود. مدرسه که مشتمل بر شش کلاس بزرگ و يک سالن و چهار ايوان (راهروي ميان آنها با ديگر اتاقها) بود، به نام ( سعادت مظفري ) – نام پادشاه ايران مظفرالدين شاه ، نام برده شد و ايشان در عوض اعانه اي براي مدرسه پرداخت مي کرد. بافت قديم بوشهر بواسطه شرايط اقليمي گرم و مرطوب داراي بناهايي با خصوصيات و ويرگيهاي منحصر به فرد است که مدرسه سعادت نيز در اين بافت جاي گرفته و از آن مستثني نمي باشد . اکثر ساختمانهاي بافت قديم در دو و حتي سه طبقه مي باشند ، اما مدرسه سعادت در يک طبقه ساخته شده بود ، اين نوع معماري به (بيت ميلاني ) مشهور است .