آرزوي تمام نشده انسان هايي که از پس قرن ها، نسل اندر نسل در طلوع آمدنش جان خود را فدا کردند و در انتظارش، عزيزترين کسانشان را از دست دادند. قداست معنوي کلمه صلح وقتي رخ مي نمايد که حافظه تاريخ بشريت را تورق کنيم و ببينيم که جنگ چه سرنوشت تلخي را براي انسان ها رقم زده است. از اين رو است که هيچ چيز در جهان به اندازه صلح نمي تواند از ظلم و ستم و بدبختي بکاهد و هيچ چيز به اندازه جنگ نمي تواند آسيب رسان و ستم آفرين باشد. در جنگ صرف نظر از به غارت رفتن تلاش نوع بشر در رسيدن به آسايش و آرامش آرماني اش تا قرن ها پس از آن نمي توان خاطره قربانيان باقي مانده از هر جنگ را به آساني به فراموشي سپرد. بشري که خود آفريننده جنگ ها بود سرانجام روزي براي صلح تلاش خود را تا آنجا پيش برد که دست به تاسيس سازمان ملل متحد بزند تا صلح را ذره ذره در ميان کشورها با گفت وگو تزريق کند و اين واقعه سمبليک تاريخ را بايد به فال نيک گرفت.قدرت هاي جهاني که داعيه گسترانيدن عدالت در جهان را دارند شايد ندانند که عدالت با صلح بيشتر حاصل خواهد شد تا با جنگ هاي هزينه بردار خانمانسوز. امروزه قدرت هاي جهاني روش جنگ را در گسترش عدالت و مردم سالاري به کار مي برند در حالي که اين شيوه يي است که به انسان هاي اوليه بازمي گردد آنجا که بشر نمي توانسته راه گفت وگو را بيابد جنگ را حتي براي به دست آوردن صلح برگزيده است.

 با مطالعه در جنگ هاي جهاني اول و دوم و دو جنگ اخير در خاورميانه و در همسايگي ايران ناگفته پيدا است که زنان و کودکان بزرگترين قربانيان اين جنگ ها بوده اند در حالي که مردان سهم افزون تري در به وجود آوردن آن داشته اند و به طور طبيعي هم زنان و کودکان بيشترين متقاضي صلح خواهند بود.بنيانگذاران نهادها و سازمان هاي حامي صلح به خوبي به اين نکته واقفند که بشر اکنون بيش از هر زمان ديگري به صلح و آرامش نياز دارد و جهان از اين همه جنگ و خونريزي که هر سال شکل کريه تري به خود مي گيرد خسته و خواستار توقف همه نگرش هاي جنگ طلبانه شده است. شايد در زمينه صلح فعال ترين کشورها همان آنهايي باشند که تنها وقتي به جنگ مي پردازند که پاي دفاع از ميهن شان در ميان باشد آنها بيشترخواهان صلحند تا کساني که به اعتبار جنگ افزارهاي خود سالي چندين بار به اطراف لشکرکشي مي کنند و با مانورهايي با هزينه بسيار هنگفت براي رسيدن به مقاصد هر چند کوچک شان با زبان جنگ سخن مي گويند.
      دنياي تب دار کنوني تشنه جرعه يي نرمش در تفکرهاي ستيزه جويانه بشر است تا بتواند طعم شيرين صلح را که خود برگزيده است بچشد. نسل آينده وارث اين تغيير نگرش و تلاش ما در جهت صلح خواهد بود.