فروهر
در باور سنتی زرتشتیان ، وجود انسان از چهار گوهر تشكیل شده است كه بهم پیوسته اند و از تاثیر آنها بر یكدیگر ، پویندگی و بالندگی از هر فرد سرچشمه میگیرد. این چهار جز عبارتند از " تن و جان " كه مربوط به جهان مادی اند و " روان و فروهر " كه مربوط به بعد مینویی سرشت آدمی هستند. فروهر گوهری است كه روان را از گرایش به كژی و كاستی و دروغ باز میدارد تا روان به آرامی راه خدا جویی را طی كند و شایستگی فراگیری نور حقیقت و پیام سروش را داشته باشد.
در دوره هخامنشیان ، نگاره ی فروهر به عنوان آرم ملی شكل گرفت. هریك از اندامهای این نگاره ، گویای مفهومی در اندیشه ی نیاكان است
1. چهره ی سالخورده و نورانی فروهر ، یاد آور بهره گیری از تجربه ی پیران خردمند است.
2. بال فروهر سه قسمت دارد تا فراگیری هومت ، هوخت و هورشت یعنی " اندیشه ، گفتار و كردار نیك " را به انسان سفارش كند.(میتوان گفت که اگر داری اندیشه وگفتار و کردار نیک شویم به سوی نیکی و سعادت پرواز خواهیم کرد )
3. قسمت زیر بال فروهر نیز سه قسمتی است تا
نفرت انسان و زیر پا گذاشتن دژمت ، دژوخت و دژورشت را یادآوری كند. یعنی
هر فرد باید اندیشه ، گفتار و كردار ناپاك را از خود دور سازد.
4. دو رشته ی آویخته در پایین ، نشانه ی پیوستن
به سپنته مینو ( منش پاك ) و پشت سر گذاشتن انگره مینو ( اندیشه پلید )
است.(که در وجود هر انسان است و او باید یکی را پروش دهد اگر سپنته مینو
را بپروراند به سوی سعادت و اگر انگره مینو در او پرورش یابد به سوی
نابودی کشیده میشود)
5. حلقه ی دور كمر فروهر ، نشان وارستگی انسان از
امیال ناهنجار و نیروی پرواز او به سرچشمه ی خورشید است.(به گفتاری نشان
دهنده ان است که هر چه در این جهان کنی نتیجه ان به خودت باز میگردد به
قولی هر چه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی )
6. دستهای فروهر رو به سمت جلو است تا آرمان انسان همواره به سوی پیشرفت و بالندگی باشد
.حلقه ی دست این نگاره ، جلوه گاه آیین مهر و نشان
پیمان انسان با خداوند در پیوستن به اشویی است.(میدانیم که ایرانیان دروغ
نمیگفتند و به وفای به عهد وقول خود سخت پا بر جا بوده اند )
( اشو هنجار درستی است كه اهورامزدا جهان را بر اساس آن خلق كرده است.)
سلام