نامه به رومن گارى
آقاى رومن گارى،خوشحالم كه فيلم «از نفس افتاده» را پسنديده ايد. حمايت شما از من و فيلمسازان جوان، كمك بزرگى است، اگر از ما دريغش نكنيد. بسيار مايلم كه آقاى «آندره مالرو» هم فيلم را تماشا كنند، هرچند شنيده ام كه پيش از اين چيزهايى درباره فيلم (همين طور ۴۰۰ ضربه) به گوش ايشان رسانده اند. من فكر مى كنم آينده سينماى فرانسه، همين فيلم هايى باشد كه ما مى سازيم. سينمايى ارزان و در دسترس كه ستاره هايش در استوديوها جولان نمى دهند. به نظر ما،  بازيگر خوب كسى است كه بتواند در كوچه و خيابان، و در كنار مردم، بازى كند. شنيده ام كه از بازى «جين سيبرگ» در فيلم خوشتان آمده است. طرح هاى زيادى در سر دارم كه فكر مى كنم در جلب مخاطب كمك مى كند. اين روزها، به فيلمى فكر مى كنم كه عنوانش را خواهم گذاشت: «زن، زن است». اما نمى دانم داستانش درباره چه خواهد بود، هرچند پيش از فيلمبردارى، قطعاً، به نتيجه خواهم رسيد.
با احترام: ژ. گدار

ادامه ی نامه های ژان لوک گدار